
Şerifali Esmer, o gece İstanbul’un Anadolu yakasında, yağmurun henüz dinmediği ıslak sokaklarda yürüyordu. Siyah trençkotu omuzlarına yapışmış, koyu saçları yüzüne düşmüş, gözleri sokak lambalarının soluk ışığında daha da derin görünüyordu. Adımları kararlıydı; her biri kaldırım taşlarına vurdukça ıslak bir ses çıkarıyordu. Birkaç adım sonra eski bir apartmanın önünde durdu. Kapı aralığından sızan loş ışık, teninin bronz tonunu daha da belirginleştiriyordu. O, Şerifali Esmer’di; hem semtinin adı gibi gizemli, hem de teninin rengi gibi sıcak ve çekici.Kapıyı çaldı. İçeriden gelen ayak sesleri yaklaştı. Kapı aralandığında karşısındaki adam onu tanımış gibi bakıyordu. Kerem, uzun boylu, geniş omuzlu, gözleri Şerifali Esmer’in vücudunu yavaşça tarayan biriydi. Hiç konuşmadılar. Kapı kapandı, kilit döndü. Trençkot yere düştü... okumaya devam et

Şerifali Sarışın, o gece evin loş aydınlatılmış salonunda yalnız başına ayakta duruyordu. Uzun, dalgalı sarı saçları omuzlarına dökülmüş, yeşil gözleri karanlıkta parlıyordu. İnce beli, dolgun kalçaları ve dik duruşuyla her bakışı kendine çekiyordu. Pencerenin önünde dururken dışarıdaki rüzgâr perdeleri hafifçe savuruyordu. Şerifali Sarışın’ın varlığı odayı doldurmuş gibiydi; teninin sıcaklığı, hafif parfümü havayı sarmıştı. Kapı yavaşça aralandığında içeri giren adam bir an duraksadı.Adam, onu ilk gördüğünde nefesinin kesildiğini fark etti. Şerifali Sarışın ona doğru döndü, dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi. “Yaklaş,” diye fısıldadı. Sesı yumuşak ama netti. Adam adım attı, aralarındaki mesafe hızla kapandı. Şerifali Sarışın bir adım daha öne geldi, adamın göğsüne parmak uçlarıyla dokundu. Gömleğin düğmelerini te... okumaya devam et

Şerifali’nin sakin ve ağaçlı sokaklarında akşamüstü rüzgârı eserken, Melis adımlarını yavaşlattı. Güneş batmak üzereydi; gökyüzü turuncu ve mor tonlara bürünmüş, kaldırımlardan yükselen hafif toz akşam ışığında parlıyordu. Şerifali’de yaşamak, bazen bu kadar çıplak bir arzuyla karşılaşmak demekti. Birkaç cümle sonra aynı isim yine aklına geldi: Şerifali’nin o loş ara sokaklarında, kimsenin bakmadığı kapı aralıklarında neler yaşanabileceğini çok iyi biliyordu. Melis, otuz yaşındaydı. Uzun siyah saçlarını omzuna dökülmüş, ince siyah bluzunun düğmelerini bilerek biraz açık bırakmıştı. Telefonundaki mesaj hâlâ ekranda duruyordu: “Kapı açık. Gel. Bekliyorum.” Gönderen, üç aydır tanıştığı Can’dı. Can, Şerifali’de eski bir apartmanın üçüncü katında oturuyordu. Geniş omuzları, koyu sakalı ve her bakışında sa... okumaya devam et
Düzce Vip’in loş, orman manzaralı odasında, Karadeniz’in gece serinliği uzaktan hissedilirken Elif, o gece ilk kez ken...
Çatalca Vip’in loş, doğa manzaralı odasında, İstanbul’un kuzeybatı yakasının gece sessizliği uzaktan hissedilirken Eli...
Edirne Vip’in loş, tarihi dokulu odasında, Trakya’nın gece sessizliği uzaktan hissedilirken Elif, o gece ilk kez kendi...
Darıca Vip, Marmara’nın kıyısında, yeşil tepelerin eteğinde yükselen o modern sahil villasının adıydı. Gece, denizden gelen haf...
Çerkezköy Vip’in loş, modern odasında, Trakya’nın gece sessizliği uzaktan hissedilirken Elif, o gece ilk kez kendini b...
Dudullu Vip’in loş, modern odasında, İstanbul’un Anadolu yakasının gece ışıkları uzaktan titreşirken Elif, o gece ilk ...
Dragos Vip’in loş, deniz manzaralı odasında, İstanbul’un Asya yakasının gece ışıkları suda titreşirken Elif, o gece il...
Çayırova Vip, Kocaeli’nin sanayi bölgesine yakın, geniş araziler arasında yükselen o modern villanın adıydı. Gece, uzaklardaki ...
Çekmeköy Vip’in loş, modern odasında, İstanbul’un Anadolu yakasının gece ışıkları uzaktan titreşirken Elif, o gece ilk...
Çeşme Vip, Ege’nin masmavi sularına bakan, kayalıkların üzerine kurulmuş o lüks sahil villasının adıydı. Gece, denizden gelen t...