
Fenerbahçe Esmer, o gecenin en tutkulu ve en ateşli gölgesiydi. İstanbul’un Anadolu yakasında, denize nazır eski bir apartmanın en üst katındaki dairede, perdeleri yarı açık pencerenin önünde duruyordu. Fenerbahçe Esmer… Bu iki kelime dilimde ağır ağır yuvarlanıyor, her hecesi tenime yapışıyordu. O, uzun esmer saçlarını omzunun üzerinden arkaya atmış, ince lacivert saten bir sabahlıkla bana bakıyordu. Sabahlığın yakası açık, göğüslerinin derin dekoltesi görünüyordu. Memelerinin uçları kumaşın altında belirginleşmiş, koyu kahverengi areolaları belli belirsiz belli oluyordu. Gözleri kömür gibi siyahtı, bakışları ise ateş gibi yakıcı. Fenerbahçe’nin dar sokaklarında büyümüş, gece rüzgârının taşıdığı deniz tuzu ve yasemin kokusunu tenine sindirmiş bir kadın. Ve ben, o akşam kapıyı açtığında, içimde bir şeylerin paramparça oldu... okumaya devam et

Fenerbahçe Sarışın, sarı saçları omuzlarına dökülürken stadyumun loş ışıkları altında yürüyordu. Tribünlerin hâlâ sıcaklığını taşıyan havanın içinde, formanın ince kumaşı göğüslerinin hatlarını netleştiriyor, her adımda kalçaları hafifçe sallanıyordu. O gece Fenerbahçe’nin maçı yeni bitmişti ve zafer coşkusu henüz sönmemişti; ama Fenerbahçe Sarışın’ın aklında sadece bir şey vardı: soyunma odasının arkasındaki dar koridorda bekleyen adam. Birkaç cümle sonra Fenerbahçe Sarışın, kapının eşiğinde durdu. İçerisi loştu. Adam, sırtını duvara yaslamış, kollarını kavuşturmuş bakıyordu. Gözleri, formanın yakasından süzülen ter damlalarını takip etti. “Geleceğini biliyordum,” dedi alçak sesle. Fenerbahçe Sarışın cevap vermedi; sadece yaklaştı, parmaklarını adamın göğsüne bastırdı ve dudaklarını onun boynuna sürd... okumaya devam et

Fenerbahçe’nin sahile yakın dar sokaklarında akşamüstü rüzgârı eserken, ağaçların arasından süzülen ışıklar kaldırıma düşüyordu. Yağmur yeni dinmişti; ıslak kaldırım taşları ayaklarının altında parlıyordu. Fenerbahçe her zaman böyleydi: biraz kalabalık, biraz mahrem, denizin kokusu her köşeye sinmiş bir mahalle.Kapıyı çaldığımda kalbim hızlı atıyordu. Elinde iki kadeh ve bir şişe kırmızı şarapla açtı. Koyu kahverengi saçları omuzlarına dağılmış, üzerinde ince, siyah bir elbise vardı; yakası göğüslerinin başlangıcını belli belirsiz gösteriyordu. Gözlerimiz buluştuğunda yavaşça gülümsedi.“Gel içeri,” dedi alçak sesle. “Seni bekliyordum.”Evi ferah ve sıcacıktı. Salonda pencereyi açtı; dışarıdan Fenerbahçe’nin akşam sesleri geliyordu: uzak bir vapur düdüğü, sahildeki insanların uğultusu, yaprakların hışırtısı. Konuşmaya ba... okumaya devam et
Düzce Vip’in loş, orman manzaralı odasında, Karadeniz’in gece serinliği uzaktan hissedilirken Elif, o gece ilk kez ken...
Çatalca Vip’in loş, doğa manzaralı odasında, İstanbul’un kuzeybatı yakasının gece sessizliği uzaktan hissedilirken Eli...
Edirne Vip’in loş, tarihi dokulu odasında, Trakya’nın gece sessizliği uzaktan hissedilirken Elif, o gece ilk kez kendi...
Darıca Vip, Marmara’nın kıyısında, yeşil tepelerin eteğinde yükselen o modern sahil villasının adıydı. Gece, denizden gelen haf...
Çerkezköy Vip’in loş, modern odasında, Trakya’nın gece sessizliği uzaktan hissedilirken Elif, o gece ilk kez kendini b...
Dudullu Vip’in loş, modern odasında, İstanbul’un Anadolu yakasının gece ışıkları uzaktan titreşirken Elif, o gece ilk ...
Dragos Vip’in loş, deniz manzaralı odasında, İstanbul’un Asya yakasının gece ışıkları suda titreşirken Elif, o gece il...
Çayırova Vip, Kocaeli’nin sanayi bölgesine yakın, geniş araziler arasında yükselen o modern villanın adıydı. Gece, uzaklardaki ...
Çekmeköy Vip’in loş, modern odasında, İstanbul’un Anadolu yakasının gece ışıkları uzaktan titreşirken Elif, o gece ilk...
Çeşme Vip, Ege’nin masmavi sularına bakan, kayalıkların üzerine kurulmuş o lüks sahil villasının adıydı. Gece, denizden gelen t...